Archipelag Komorów

Komory, to archipelag położony na Oceanie Indyjskim między wschodnim wybrzeżem Afryki (Mozambikiem) i północnymi krańcami Madagaskaru. Składa się on z czterech wysp: Wielka Komora (Ngazidja), Anjouan (Ndzuani), Moheli (Mwali) i Mayotte (Mahore). Wyspy te rozciągają się na przestrzeni około 400 km z północnego zachodu na południowy wschód. Trzy pierwsze z nich, a więc Ngazidja, Mwali i Ndzuani opowiedziały się w referendum z 1975 za utworzeniem niepodległego państwa i od tego czasu stanowią Federalną Republikę Islamicką Komorów, o powierzchni 2.170 km kw. Czwarta wyspa Mayotte jest francuskim terytorium zamorskim, a więc terytorium pod protektoratem francuskim i nie należy politycznie do Państwa Komorów. Stolicą Islamskiej Republiki Komorów jest Moroni, leżące na zachodnim wybrzeżu największej wyspy Ngazidja u podnóża wulkanu Kartala (2.381 m.n.p.m.) Stolicę zamieszkuje około 20-25 tysięcy ludzi.

Cała Republika Islamicka Komorów liczy sobie około 600 tys. ludności i jest jednym z krajów o największym przyroście naturalnym na świecie wynoszącym 3,55 %. Ludność wysp, a właściwie islamickiego państwa jest w stu procentach muzułmańska. Jest ona pochodzenia mieszanego. Komory zasiedlane były wielokrotnie już od VII –VIII wieku, przez Afrykanów (głównie z Mozambiku), Malgaszów z pobliskiego Madagaskaru, a od IX-X wieku przez Arabów, którzy płynąc na południe wzdłuż wybrzeży Afryki kolonizowali Afrykę wschodnią min. także Komory. Pierwsi Europejczycy przybyli tutaj w XVI wieku i zastali już dobrze zorganizowaną społeczność arabską.

Do dzisiaj zresztą największe wpływy ma tutaj właśnie kultura islamu. Językami urzędowymi są arabski (używany głównie w meczetach) i francuski (używany w biurach, szkołach i sklepach), ale ludność w znacznej części mówi językiem komoryjskim zwanym singazidja, który jest mieszaniną swahili, arabskiego i innych języków rodziny Bantu. Podstawową gałęzią gospodarki jest rolnictwo, które rozwija się na żyznych glebach dwóch geologicznie starszych wysp Anjouan (Ndzuani) i Moheli (Mwali). Sama Wielka Komora (Ngazidja), nie nadaje się do uprawy z powodu braku wody. Obfite deszcze padające w okresie pory deszczowej szybko wsiąkają w wulkaniczną, porowatą jak gąbka ziemię i przez całe miesiące okresu pory suchej ludzie używają np. do mycia i prania tylko wody morskiej. Rolnictwo jest jednak, nawet na Anjouan i Moheli słabo rozwinięte i znaczna część żywności jest importowana z Afryki i Europy. Eksportowane są z Komorów głównie wanilia, goździki i olejek eteryczny z drzewa yilang, służący do wyrobu perfum.

Niewielu jest na wyspach Europejczyków. Są to najczęściej pracownicy Ambasady Francuskiej i kilku innych zagranicznych przedstawicielstw i firm. Niewielu jest też turystów, ze względu na brak dobrze rozwiniętej bazy hotelowej. Same wyspy są bardzo atrakcyjne turystycznie i położone w tropikalnym, upalnym klimacie . Pora sucha trwa od kwietnia do listopada, a pora deszczowa od końca listopada do połowy kwietnia.

Od XIX wieku pracowali tutaj – dojeżdżając z Madagaskaru- Misjonarze Jezuiccy. Ich pracę przejęli na początku XX wieku Franciszkanie – Kapucyni. W latach 30-tych naszego stulecia Kapucyni dojeżdżali tutaj kilka razy w roku także z pobliskiego Madagaskaru, a na początku lat 40-tych założyli główną misję w Moroni i zbudowali niewielkie kaplice na Moheli i Anjouan. Komory były wcześniej częścią diecezji Ambandja z Madagaskaru a od 1975 roku są Administraturą Apostolską wchodzącą w skład Konferencji Biskupów Oceanu Indyjskiego wraz z diecezjami z Madagaskaru, Seszeli, Mauritius i Reunion. Kapucyni Szwajcarscy pracowali tutaj do 1985 roku, ale z braku powołań musieli misję opuścić i Stolica Apostolska zwróciła się do księży francuskich o prowadzenie misji i Administratury Apostolskiej.

Niestety trudne warunki życia i pracy powodowały, że księża często się zmieniali i w 1996 roku Salwatorianie zostali poproszeni o przejęcie Misji. Od października 1997 roku pracę na archipelagu objął Ks. Jan Szpilka (który wcześniej pracował prawie 20-cia lat w Zairze – dzisiejsza Demokratyczna Republika Kongo). 1-go kwietnia 1998 został on mianowany Administratorem Apostolskim i zamieszkał w stacji misyjnej w Moroni. W kilka miesięcy później do pomocy w pracy na francuskiej Mayotte dołączył Salwatorianin Irlandzki Ks. Seamus O’Duill, a w ostatnim czasie do Księdza Jana w Moroni dołączyli tanzanijski Salwatorianin, brat Philip Iruru i belgijski misjonarz Ks. Jef Cornelissen, który uprzednio również pracował w Zairze przez ponad 30-ci lat.

W ten sposób Salwatorianie, na prośbę Stolicy Apostolskiej otwarli nowe pole swojej misyjnej działalności. Współpracują oni w Moroni z Siostrami Boskiej Opatrzności – zgromadzenie zakonne z Francji, które prowadzą dyspensarium, maleńki szpital, porodówkę i kilka szkół dla kobiet i dziewcząt zarówno w samym Moroni, jak i w rozsianych po wyspie wioskach.


Jedna odpowiedź to “Archipelag Komorów”

  1. […] Komory 1 – Komory 2 – Komory 3 – Komory 4 – Tanzania 1 – Tanzania […]

Skomentuj

Please log in using one of these methods to post your comment:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

 
%d blogerów lubi to: